Δυο λόγια για την εισαγωγική επιμόρφωση των νεοδιόριστων

 

Προς γνώσιν και συμμόρφωσιν

Δυο λόγια για την εισαγωγική επιμόρφωση των νεοδιόριστων

 

Με ταχύτατες και καθ όλα προβληματικές διαδικασίες ξεκίνησε το ΙΕΠ να στέλνει ειδοποιήσεις μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων και κοινωνικών δικτύων (viber) για την εφαρμογή του Προγράμματος Εισαγωγικής Επιμόρφωσης, ένα πρόγραμμα χρηματοδοτούμενο από το ΕΣΠΑ το οποίο «υποχρεούνται/δικαιούνται» να παρακολουθήσουν, μεταξύ άλλων, οι νεοδιόριστοι εκπαιδευτικοί της περιόδου 2020- 2022.

Ο τρόπος οργάνωσης της όλης διαδικασίας αποδεικνύει τον τρόπο που αντιλαμβάνεται το υπουργείο και το ΙΕΠ την επιμόρφωση αλλά και το σεβασμό(;;;) με τον οποίο αντιμετωπίζει τον/την εκπαιδευτικό. Έτσι η επιμόρφωση σχεδιάστηκε εξ αποστάσεως μιας και η τηλεεκπαίδευση αποδείχθηκε πια για «πάσαν νόσον» με τον/την εκπαιδευτικό να είναι υποχρεωμένος/η να διαθέτει τον δικό του/της εξοπλισμό και τον δικό του/της προσωπικό χώρο! Σύμφωνα μάλιστα με καταγγελίες των ίδιων των επιμορφούμενων απαιτείται από αυτούς να έχουν και ανοιχτή την κάμερα σε όλη τη διάρκεια της επιμόρφωσης!

Ακολούθως η επικοινωνία εκπαιδευτών εκπαιδευόμενων γίνεται έξω από κάθε θεσμικό πλαίσιο μέσα από εφαρμογές  τύπου viber οποιαδήποτε ώρα και μέρα βολεύεται ο εκπαιδευτής. Αποκορύφωμα βέβαια της παραβίασης κάθε εργασιακού δικαιώματος των συναδέλφων/ισσών μας είναι η κατάρτιση ενός αυστηρότατου και απαράδεκτου προγράμματος επιμόρφωσης, χωρίς καμιά δυνατότητα αλλαγής: τηλεμάθημα λοιπόν Κυριακές, αργίες μέχρι και τις διακοπές του Πάσχα και την Καθαρά Δευτέρα!

Μια τελευταία παράμετρος που εμφανίστηκε με την έναρξη των προγραμμάτων είναι το περιεχόμενο της ίδιας της διδασκαλίας: λόγος ρατσιστικός, αναχρονιστικός, προερχόμενος κατευθείαν από τα ράφια του σκοταδισμού. Ενδεικτικά οι μαθητές χαρακτηρίζονται «προβληματικοί έως το βαθμό μάλιστα του αναρχικού»(!),τα σχολεία «καταυλισμοί στιγματισμένων» και οι επιμορφούμενοι καλούνται να συνετίσουν/συμμορφώσουν τους αναρχικούς και να καλλωπίσουν τα σχολεία με την αναζήτηση πόρων μέσω χορηγιών.

Αν λοιπόν η εισαγωγική επιμόρφωση αποτελεί ένα δείγμα του σχολείου που ονειρεύονται- τωρινοί και μελλοντικοί κυβερνώντες- είναι εύκολο να φανταστεί κανείς και τι ακριβώς επιδιώκουν μέσω της αξιολόγησης και της επακόλουθης επιμόρφωσης/συμμόρφωσης των εκπαιδευτικών.

Ως Ενωτική Αριστερή Παρέμβαση εκπαιδευτικών ΔΕ ν. Ιωαννίνων εκφράζουμε

·         την αντίθεσή μας στο περιεχόμενό της επιμόρφωσης, γιατί υλοποιεί , ουσιαστικά, τις ντιρεκτίβες της ΕΕ και τις αντιλαϊκές συνθήκες που κατακερματίζουν τη γνώση και δεν παίρνει υπόψη της ούτε τις διαμορφωμένες από τον κλάδο θέσεις στα εκπαιδευτικά συνέδρια ενώ απροκάλυπτα προωθεί αναχρονιστικές ,σκοταδιστικές ,ρατσιστικές αντιλήψεις

απαιτούμε

·         Η επιμόρφωση να γίνεται εντός εργασιακού ωραρίου και δια ζώσης. Να δοθεί η δυνατότητα στους συναδέλφους/ισσες που μετακινούνται να παρακολουθήσουν την επιμόρφωση στον τόπο κατοικίας τους.

·         Όσοι συνάδελφοι/ισσες έχουν κάνει εισαγωγική επιμόρφωση ως αναπληρωτές πρέπει να θεωρούνται επιμορφωμένοι και ως εκ τούτου να μην απαιτείται από αυτούς ένταξη στο πρόγραμμα της εισαγωγικής επιμόρφωσης.

 Ενωτική Αριστερή Παρέμβαση εκπαιδευτικών ΔΕ ν. Ιωαννίνων 

Μπροστά στην απεργία της Τετάρτης

 Μπροστά στην απεργία της Τετάρτης, ενάντια στην Αξιολόγηση, χρειάζεται μόνο ένα πράμα να πούμε: η Αξιολόγηση των εκπαιδευτικών είναι μέρος μιας μεγάλης εργαλειοθήκης (μαζί με την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, την Τράπεζα Θεμάτων, την αυτονομία της σχολικής μονάδας, τη διάλυση του Αναλυτικού Προγράμματος σε «δράσεις», την «τηλεκπαίδευση κλπ), που αλλάζει το χαρακτήρα του Δημόσιου Σχολείου από ειδικό χώρο κοινωνικοποιημένης μάθησης σε γενικό χώρο παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών. Αυτό το νέο μοντέλο δεν μπορεί να υπηρετηθεί παρά από υπαλλήλους με την πιο στεγνή έννοια της λέξης. Έτσι, η Αξιολόγηση χτυπά την ελευθερία της παιδαγωγού να αντιμετωπίσει με υπευθυνότητα τις ιδιαίτερες ανάγκες των παιδιών της μέσα στην ομάδα και στα πλαίσια του ενιαίου προγράμματος, και την αντικαθιστά με ένα κυνήγι τυπικών επιδόσεων (βαθμοί των παιδιών, «χαρτιά» από σεμινάρια, συμμετοχή σε προγράμματα κλπ). Την ίδια στιγμή χτίζει ένα απόλυτα ομογενοποιημένο πλαίσιο ελέγχου, που όποιος δεν μπορεί να το περάσει -«τι να κάνουμε! δεν υπάρχει ισότητα στη Φύση!»- θα πετιέται έξω. Οι εκπαιδευτικοί στο Δημόσιο Σχολείο βασιζόταν πάντα στη δυνατότητά του να δίνει συνεχώς ευκαιρίες, δεύτερες, τρίτες και εκατοστές, στα παιδιά. Αυτό ο μέσος νεοφιλελεύθερος κανίβαλος το θεωρεί «ασυδοσία», μια παθογένεια που πρέπει να λήξει και με το άγριο αν χρειαστεί (στην πραγματικότητα μιλάει από το βάθρο αυτού που η ζωή του εξασφάλισε ως προνόμιο… ή νομίζει πως του εξασφάλισε). Η Αξιολόγηση έρχεται χαϊδεύοντας τα αυτιά όσων (δικαιολογημένα, αλλά όχι πάντα για τους σωστούς λόγους) βλέπουν το Δημόσιο Σχολείο ως ανεπαρκές, αλλά όχι για να διορθώσει οτιδήποτε (εάν αυτή ήταν η πραγματική πρόθεση υπάρχουν τόνοι προτάσεων από τα συνέδρια των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών, των ενώσεων γονέων και κηδεμόνων, του μαθητικού κινήματος, που θα μπορούσαν επιτέλους να συζητηθούν), μα για να καταργήσει το ίδιο το Δημόσιο Σχολείο στην ουσία του.

 Τώρα, ενδεικτικό των διαθέσεων των περί Αξιολόγησης είναι ο χυδαίος εκβιασμός προς τους/τις νεοδιόριστους συναδέλφους και συναδέλφισσες. Φτάσαμε να ανακαλούνται με το έτσι θέλω οι μονιμοποιήσεις τους για να ξανακριθούν με βάση το αν θα αξιολογηθούν. Παιδιά που δοκιμάστηκαν για χρόνια στην αναπλήρωση, που σκίστηκαν να μαζέψουν τα «χαρτιά» που τους ζήτησε ο Γαβρόγλου, εκβιάζονται τώρα να λειτουργήσουν σαν Δούρειος Ίππος για έναν ολόκληρο κλάδο. Αυτούς τους ανθρώπους δεν πρέπει κανείς να τους αφήσει μόνους. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε στην αγωνία του να πρέπει να κάνουν κάτι ολοφάνερα λάθος προκειμένου να βρουν μια εργασιακή σιγουριά(;). Δεν πρέπει να τους αφήσουμε απροστάτευτους και μετά να τους κατηγορούμε βολικά ότι άνοιξαν το δρόμο για τους υπόλοιπους. Οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες προκήρυξαν όπως προκήρυξαν την απεργία: βαριεστημένα, με το βλέμμα στις εκλογές, με το μυαλό τους μόνιμα δεσμευμένο στις κομματικές και υλικές εξαρτήσεις τους και δεν συμμαζεύεται. Εμείς έχουμε καθήκον να πάρουμε αυτή την απεργία και να την κάνουμε υπόθεση ολόκληρου του κλάδου. Να ξαναχτίσουμε μέσα από την υπόθεση αυτή μια νέα ενότητα σε έναν κλάδο πολυδιασπασμένο, με εσωτερικές κόντρες, διαφοροποιημένα πια συμφέροντα και επιδιώξεις. Εμείς, που ακόμη μπορούμε, να κρατήσουμε ανοιχτό το δρόμο. Όχι για μας, μα για όλους. Εδώ θα κριθείς, δάσκαλε και δασκάλα. Εδώ θα δείξεις αν ο Ρίτσος σου, ο Θουκυδίδης σου, οι Αϊνστάιν και οι Κιουρί σου, οι εξισώσεις και τα συντακτικά σου, οι Αντιγόνες και όλοι οι διαβόλοι σου έχουν έστω και κάποια μικρή σημασία. Αυτό είναι το μάθημα των μαθημάτων.

ΛΠ

Μέλος «Παρέμβασης Εκπαιδευτικών»

Απεργώ …και κρύβομαι

 

Δυο λόγια για τη σημερινή (15/12) αποτυχημένη απεργία στα Γιάννινα

 

Κλαδική απεργία σήμερα 15/12, προκηρυγμένη από την ΟΛΜΕ και φαινομενικά στηριζόμενη απ όλες τις συνδικαλιστικές παρατάξεις. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Πριν ένα μήνα περίπου το ΔΣ της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων κάλεσε (ή καλύτερα έκανε πως κάλεσε, μιας και η πρόσκληση βγήκε τα μεσάνυχτα της προηγούμενης μέρας) τα μέλη του σε έκτακτη ΓΣ στις 2 το μεσημέρι (ακόμη τα σχολεία δεν είχαν ολοκληρώσει το ωράριό τους) στο 2^ο ΓΕΛ με μοναδικό θέμα συζήτησης την απόφαση για κλαδική απεργία με αίτημα αιχμής την οικονομική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών. Φυσικά, όπως ήταν απολύτως αναμενόμενο, στο κάλεσμα, που από μόνο του σου έλεγε «μην έρθεις» δεν ανταποκρίθηκε σχεδόν κανείς πέρα από τα μέλη του ΔΣ και 1-2 ακόμη συναδέλφους/ισσες. Από το ΔΣ αποφασίστηκε ομόφωνα η συμμετοχή στην προτεινόμενη, από την ΟΛΜΕ, απεργία. Αυτήν την απόφαση θα μετέφερε και ο εκπρόσωπος της ΕΛΜΕ στη Συνέλευση των προέδρων που είχε συγκληθεί άρον-άρον (αφήνοντας απέξω ΕΛΜΕ της νησιωτικής Ελλάδας) για την επόμενη ημέρα.

 Στη Συνέλευση των προέδρων, λοιπόν, τα πράγματα μπήκαν στη θέση τους! ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ για καμιά οικονομική αναβάθμιση δεν κοβόταν, ούτε φυσικά θέμα τους ήταν η απεργία! Αυτό που τους ένοιαζε και το πέτυχαν ήταν να νομιμοποιήσουν τα αποτελέσματα των ηλεκτρονικών εκλογών και την αποδοχή των «εκλεγμένων» απ΄ αυτές αιρετών. Βλέπετε, 2 χρόνια μακριά από τις καρέκλες αισθάνονταν πολύ μόνοι! Τι και αν ο κλάδος το 2019 σε ποσοστό 95% και το 2022 σε ποσοστό 66% απαίτησε τη δια ζώσης ψηφοφορία, αυτοί ήθελαν να βρεθούν και πάλι μέσα στα πράγματα (στα γνωστά σε όλους και όλες «πράγματα»…). Η απεργία λοιπόν ήταν η πρόφαση για τη σύγκλιση της Συνέλευσης προέδρων, η αποδοχή των αιρετών ήταν ο πραγματικός τους στόχος.

Και ερχόμαστε τώρα στην υλοποίηση της απόφασης της Συνέλευσης προέδρων, την οποία, όπως επισημάναμε, οι ίδιοι (ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΚ - ΠΕΚ) ψήφισαν. Μια βδομάδα τώρα κουβέντα δεν ακούστηκε για απεργία, ούτε ένα πέρασμα από τα σχολεία,  ούτε καν ενημέρωση των σχολείων των μελών του ΔΣ δεν έγινε, και ένα εικοσιτετράωρο πριν φτάνει στα σχολεία μια ανακοίνωση ότι ο κλάδος απεργεί στις 15/12. Στις επανειλημμένες οχλήσεις μας για το αν θα γίνει κάποια συγκέντρωση και πού απάντηση δεν παίρναμε, μέχρι την προηγούμενη μέρα (14/12) που πληροφορούμαστε ότι η απεργιακή συγκέντρωση θα γίνει στην ΠΕΔΙΕΚ Ηπείρου.

 Και η μέρα της απεργίας έφτασε! Από τα μέλη του ΔΣ της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων, ναι αυτούς που πρότειναν και ψήφισαν την απεργία, παρόντα ήταν 5 από τα 9 (οι υπόλοιποι άγνωστο αν απεργούσαν καν), κάποια μέλη του ΣΕΠΕ Ιωαννίνων και ελάχιστοι εκπαιδευτικοί. Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε την αστυνομία να δείξει την προκλητική της παρουσία! Πριν καλά - καλά φτάσουμε στο χώρο, τα μέλη του ΔΣ, αφού μίλησαν στα κανάλια, έβγαλαν τις φωτογραφίες τους, σήμαναν τη λήξη, μάζεψαν το πανώ και ανέβηκαν στη ΔΔΕ για δημόσιες σχέσεις ή κατάθεση αιτημάτων όπως ισχυρίστηκαν. Επέστρεψαν και το καθήκον επιτελέστηκε! Και αυτή η απεργία ολοκληρώθηκε…

Αγαπητοί συνάδελφοι της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΕΛΜΕ, η απεργία είναι το μόνο μας όπλο για να φύγουμε απ τη μιζέρια και την εξαθλίωση που μας έχουν οδηγήσει οι πολιτικές των κομματικών σας φορέων, μην την ευτελίζετε έτσι! Το οφείλουμε στις προηγούμενες γενιές μιας και με τις δικές τους απεργιακές κινητοποιήσεις μπορούμε και απολαμβάνουμε εμείς σήμερα ό,τι έχει αφήσει όρθιο η νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα πχ μονιμότητα, πενθήμερο κ.α. Το οφείλουμε και στα παιδιά μας, στους μαθητές μας και συνολικά στις επόμενες γενιές. Ας τους αφήσουμε και κάτι όρθιο, κάποιο όπλο να μπορούν να χρησιμοποιήσουν !

Ιωάννινα 15/12/2022

Ενωτική Αριστερή Παρέμβαση εκπαιδευτικών ΔΕ ν. Ιωαννίνων

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΦΑΡΣΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ

            

 Οι εκλογές του περασμένου Σαββάτου για την ανάδειξη των δύο αιρετών μελών των Υπηρεσιακών Συμβουλίων στην Εκπαίδευση ήταν ένα στραπάτσο τόσο για την επιχείρηση διάλυσης του συνδικαλισμού, που εξελίσσεται εδώ και καιρό ανεξάρτητα από το κυβερνητικό σχήμα, και το υπουργείο της Παιδείας, όσο και για τους συνεργάτες και κολαούζους του υπουργείου στον κλάδο των εργαζομένων στην Εκπαίδευση, των κυβερνητικών-εργοδοτικών παρατάξεων ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ.

            Το ποσοστό της αποχής ξεπέρασε το 65% πανελλαδικά και σε ορισμένες διευθύνσεις κινήθηκε ακόμη και στο 80%-90%. Οι κυβερνητικοί απολογητές και οι λακέδες τους στον κλάδο έσπευσαν από χθες να θολώσουν τα νερά συγκρίνοντας αυτά τα ποσοστά με τα ποσοστά αποχής στις εκλογές για το συνέδριο της ΟΛΜΕ πέρυσι το Μάη. Θλιβερή προσπάθεια, όσο και οι ίδιοι. Αν θέλουν συγκρίσεις ας τους θυμίσουμε απλά ότι στις προηγούμενες εκλογές των ΥΣ (Νοέμβρης 2018) η αποχή στο νομό Ιωαννίνων ήταν 15% και το περασμένο Σάββατο ήταν 54%. Αυτά για τους αριθμούς. Τώρα, τις πολλές καταγγελίες για νοθεία, για ιντερνετικές παρενοχλήσεις και αυθαίρετες παρατάσεις της διαδικασίας ας τις απαντήσουν όσοι υπερασπίστηκαν με πάθος αυτές τις εκλογές-παρωδία.

            Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, αυτό το τσούρμο καιροσκοπικών και καριερίστικων υποκειμένων του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, έκανε ό,τι μπορούσε τις προηγούμενες ημέρες για να σπρώξει τον κλάδο στις τηλε-κάλπες. Η κατάπτυστη εγκύκλιος της ΟΛΜΕ, που μάλωνε όσους συναδέλφους/ισσες και παρατάξεις τοποθετήθηκαν υπέρ της αποχής θα είναι ένα μνημείο στον ψοφοδεή και δουλοπρεπή «συνδικαλισμό» τους. Το ίδιο και η απόπειρα να εμφανίσουν όσες ΕΛΜΕ δεν διαφώνησαν ανοιχτά με τα καμώματά τους ως υποστηρικτές τους! Το παιδαριώδες πολιτικό τους σκεπτικό, σύμφωνα με το οποίο ο κλάδος έχει νικήσει την Κεραμέως, άρα τώρα μπορεί να κάνει ακριβώς ό,τι ζητάει η Κεραμέως, δεν θα το σχολιάσουμε άλλο. Από ανθρώπους που τόλμησαν να ξεπουλήσουν μια απεργία-αποχή ενάντια στην αξιολόγηση με ποσοστά πάνω από 90% και πάνω από 100.000 απεργούς / διαδηλωτές στο δρόμο, δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα.

            Το προχθεσινό αποτέλεσμα δεν είναι νίκη. Νίκη θα είναι η ολική ανατροπή των νομοσχεδίων ενάντια στα συνδικάτα και το συνδικαλισμό, η ανατροπή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στην Εκπαίδευση, τα αποτελέσματα των οποίων βλέπουν ήδη εκπαιδευτικοί και μαθητές/ριες. Είναι, όμως, ένας σταθμός στον αγώνα. Απέδειξε ότι οι εργαζόμενοι/ες στην Εκπαίδευση, παρά τα απανωτά ξεπουλήματα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, είναι ακόμη εδώ, σε ετοιμότητα για την υπεράσπιση της Δημόσιας Εκπαίδευσης. Πάνω σ’αυτό, είναι ιδιαίτερα ελπιδοφόρο το γεγονός, όπως προκύπτει από την έκταση της αποχής, ότι την αταλάντευτη στάση ενάντια στις μεθοδεύσεις του Υπουργείου την κράτησαν και συνάδελφοι/ισσες που γενικά υποστηρίζουν τις παρατάξεις που καλούσαν σε συμμετοχή.

            Θεωρούμε ότι, μετά τα αποτελέσματα του Σαββάτου, όσοι/ες εκλέχτηκαν, οφείλουν να συνταχθούν με την πλειοψηφία του κλάδου και να παραιτηθούν (άλλωστε, η συμμετοχή τους -κατά τα λεγόμενά τους- λογοδοτούσε στην πλειονότητα του κλάδου,  που τάχα ήθελε τη συμμετοχή…)

            Για μας, το επόμενο βήμα, το καθοριστικό και ουσιαστικό, είναι η ολόψυχη συμμετοχή στην πανεργατική απεργία της 9^ης του Νοέμβρη, η επιτυχία της οποίας θα είναι εγγύηση για το προχώρημα ενός ακηδεμόνευτου, ταξικού κινήματος, μακριά από κάλπη-κες αυταπάτες, εκλογικές λογοκοπίες και «συνδικαλισμούς» των σκοτεινών διαδρόμων.

 

ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΕ ν. ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Παρέμβαση ΕΚΤΟΣ ΤΑΞΗΣ - Τεύχος 4

 Η εφημερίδα της Ενωτικής Αριστερής Παρέμβασης Εκπαιδευτικών ΔΕ ν. Ιωαννίνων. (4ο τεύχος - Νοέμβρης 2022)

Κανένας στην κάλπη των ΥΣ. Όλοι/ες στην ΑΠΕΡΓΙΑ!

 

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΦΑΡΣΑ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ!

Οι εργαζόμενοι/ες στην Εκπαίδευση καλούνται στις 5 του Νοέμβρη στις κάλπες για τα υπηρεσιακά συμβούλια της Εκπαίδευσης (ΠΥΣΔ(Π)Ε, ΑΠΥΣΔ(Π)Ε και ΚΥΣΔ(Π)Ε).Πρόκειται για το παραδοσιακό πανηγύρι του εργοδοτικού και πελατειακού συνδικαλισμού, την αποθέωση της λογικής ότι ο δρόμος για τη βελτίωση των εργασιακών μας συνθηκών περνά μέσα από τη μίζερη διαπραγμάτευση, την «εξυπηρετησούλα», το πάρε-δώσε με την εργοδοσία πίσω από κλειστές πόρτες. 

Τα υπηρεσιακά συμβούλια δεν είναι όργανα ουδέτερα, όπου απλά συζητιέται και προωθείται η καλύτερη ιδέα για τη λειτουργία των σχολείων, μα μέρος του μηχανισμού προώθησης της θέλησης της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου . Οι δύο συνάδελφοι/ισσες, που σύμφωνα με το νόμο και μετά από εκλογές που οργανώνει η διοίκηση, παίρνουν τη θέση του μέλους του ΥΣ, οι «αιρετοί», είναι κανονικά μέλη του ΥΣ. Η συμμετοχή τους σ’ αυτά δεν είναι κάποια μορφή ελέγχου της διοίκησης. Οι αιρετοί καθορίζουν με την ψήφο τους ποιος συνάδελφος/ισσα θα μετατεθεί, αποσπαστεί, τοποθετηθεί σε κάποιο σχολείο κλπ. Πρόκειται δηλαδή για μια καθαρή έκφραση αυτού που λέμε «συνδιοίκηση». Οι συνάδελφοι/ισσες που επισκέπτονται προεκλογικά τα σχολεία παρουσιάζουν μια ελαφρώς διαφορετική εικόνα. Όλοι υποστηρίζουν ότι θέλουν να ελέγχουν τη διοίκηση, περιορίζοντας έτσι τις αυθαιρεσίες σε βάρος των συναδέλφων/ισσών τους. Η πραγματικότητα όμως δεν είναι άλλη από το ότι αργά ή γρήγορα μετατρέπονται (εξ αιτίας της θέσης τους, αν όχι και της πολιτικής συνείδησής τους) είτε σε κανονικά μέλη της διοίκησης είτε σε μεσολαβητές που εξομαλύνουν τις σχέσεις της διοίκησης με τους υφισταμένους. Η παραπάνω περιγραφή δεν ακυρώνεται από το γεγονός ότι υπήρχαν κάποιοι/ες ελάχιστοι συνάδελφοι που στέκονταν με ακεραιότητα στα ΥΣ, και μάλιστα αρκετοί είχαν βρεθεί να διώκονται για τη στάση τους απέναντι στην εργοδοσία και υπέρ των συναδέλφων/ισσων και των μαθητών/ριων μας. Άλλωστε, κάποιοι από αυτούς είναι συναγωνιστές/ριες μας στο πανελλαδικό ρεύμα των Παρεμβάσεων.

Ο έλεγχος πάνω στις αποφάσεις της διοίκησης είναι ζωτικής σημασίας για τους εργαζόμενους στην εκπαίδευση, όμως είναι άλλο πράγμα ο έλεγχος και άλλο η αυταπάτη του «εκδημοκρατισμού» ή της «καλής λειτουργίας». Ο έλεγχος αυτός θα έπρεπε να γίνεται από τα σωματεία των εκπαιδευτικών, από τις ΕΛΜΕ και τους ΣΕΠΕ, σε δημόσιες και ανοιχτές διαδικασίες.

Όμως πέρα από όσα αναφέραμε και παρά το γεγονός ότι παλαιότερα συμμετείχαμε στις εκλογές για τα ΥΣ παρά τις προαναφερόμενες σοβαρές διαφωνίες μας, όχι με τη λογική να εκλέξουμε αιρετούς, μα για να αξιοποιήσουμε τη δυνατότητα παρέμβασης στα σχολεία για να παρουσιάσουμε στους συναδέλφους/ισσες τους δικούς μας προβληματισμούς, για να ενημερώσουμε για τα άμεσα καθήκοντα του σωματείου, φέτος για 2^η φορά-μετά τις εκλογές του ΄20- έχουμε και έναν ακόμη λόγο να απέχουμε απ’ αυτές τις εκλογές και αναφερόμαστε φυσικά στην απόφαση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε ηλεκτρονική ψηφοφορία, επισφραγίζοντας έτσι τη θέληση των αφεντικών να αποκλείσουν κάθε ζωντανή και συλλογική έκφραση των εργαζομένων από τον πολιτικό χώρο. Η εδώ και τόσα χρόνια υποκατάσταση της άμεσης δημοκρατίας από την απομόνωση του παραβάν, του συμβολικού κλουβιού της «ιερής στιγμής της ψήφου», φτάνει σήμερα στην πιο απαίσια εκδοχή της, την ψήφο από το σπίτι, την ψήφο από τον καναπέ, την ψήφο χωρίς τη ζωντανή συζήτηση και τη «δημιουργική ταλαιπωρία» της φυσικής παρουσίας. Η κυβέρνηση λοιπόν έχοντας εξασφαλίσει, όπως αποδεικνύεται, την πλήρη υποταγή τόσο της ΟΛΜΕ, όσο και της τοπικής ΕΛΜΕ, ανερυθρίαστα και χωρίς να έχει καν τη δικαιολογία της πανδημίας απαιτεί ηλεκτρονικές εκλογές καθώς η «τεχνολογία» προσφέρει μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να ξεμπερδέψει με τα συνδικάτα. Κι αν για την κυβέρνηση κάτι τέτοιο ήταν και αναμενόμενο και αναπόφευκτο-θυμίζουμε το νόμο Χατζηδάκη- αναρωτιόμαστε πώς θα δικαιολογήσουν την κωλοτούμπα τους οι δυνάμεις εκείνες που θα πάρουν μέρος : ΔΑΚΕ- ΠΕΚ- ΣΥΝΕΚ. Τι έγινε; Φοβήθηκαν ότι μπορεί ένα τμήμα από το 95% των συναδέλφων/ισσων που απείχε την προηγούμενη φορά να πάει ένα βήμα παραπέρα και να ριζοσπαστικοποηθεί αμφισβητώντας συνολικά πολιτική τους ή μήπως τους τράβηξαν το αυτί τα αφεντικά τους για το ολίσθημα του ΄20; 

Η Ενωτική Αριστερή Παρέμβαση τοπικά, αλλά και το ρεύμα των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων, πανελλαδικά, αποφάσισαν να μην καταθέσουν υποψηφιότητες για τις κάλπες των ΥΣ. Η ΕΑΠ καλεί τους συναδέλφους/ισσες σε ένα μαζικό γύρισμα της πλάτης στη φάρσα των ΥΣ και τη σαπίλα του εργοδοτικού - πελατειακού συνδικαλισμού, που τους παρουσιάζονται με το προσωπείο της δημοκρατίας.

Η ελπίδα των εργαζομένων είναι στο σωματείο, ακόμη και όχι στην εξατομίκευση, στη διεκδίκηση και όχι στη διαπραγμάτευση, στους δρόμους της συλλογικής πάλης και όχι στους διαδρόμους της αναξιοπρέπειας, στον αγώνα για μια συνολικά δίκαιη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και όχι στην αθλιότητα της αστικής μοιρολατρίας.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ!

Αντευχαριστήρια επιστολή

 Αναδημοσιεύουμε εδώ την επιστολή της εκπαιδευτικού Σ.Τ., που απαντά στο ντοκουμέντο κυνισμού που δημοσιοποίησε η υπουργός ως δήθεν ευχαριστήρια επιστολή στους/στις εκπαιδευτικούς που αφυπηρέτησαν.

Υπουργέ κ. Κεραμέως,

έλαβα την «ευχαριστήρια επιστολή» σας. Ομολογώ ότι αρχικά έμεινα εμβρόντητη από το θράσος και το πατρονάρισμα που επιχειρείτε μέσα σε έξι παραγράφους. Ήταν μια πραγματικά προσβλητική επιστολή συνεπής, βέβαια, με την όλη πολιτική του Υπουργείου Παιδείας. Από αυτή την άποψη δεν έχω παρά να σας ευχαριστήσω κι εγώ από τη μεριά μου που μου δίνετε την ευκαιρία να ξεκαθαρίσω ορισμένα ζητήματα και που, λίγο πριν συγκινηθώ που αποχωρίζομαι τις παιδικές ματιές, τις φωνές και τα χαμόγελα, τις μυρωδιές και τον ήχο του κουδουνιού, μου υπενθυμίσατε με ενάργεια τους λόγους της πρόωρης παραίτησής μου και με δικαιώσατε.

Υπηρέτησα 26 χρόνια το Δημόσιο Σχολείο. Καμία ώρα, καμία μέρα σε κανένα από αυτά τα χρόνια δεν υπηρέτησα τις «αξίες» που αυθαίρετα και με θράσος αναφέρετε στην «ευχαριστήρια επιστολή» σας.

Κυρία Κεραμέως, ούτε ως άνθρωπος ούτε ως εκπαιδευτικός τόλμησα ή σκέφτηκα ποτέ να κοροϊδέψω  ή να υποτιμήσω την νοημοσύνη των μαθητριών και των μαθητών μου. Το θεωρώ αναξιοπρεπές. Εσείς, από την άλλη, στην επιστολή σας κομπάζετε για τα Εργαστήρια Δεξιοτήτων, ενώ όλοι, μαθητές, γονείς και δάσκαλοι (ίσως ακόμα κι εσείς η ίδια) γνωρίζουμε πολύ καλά ότι πρόκειται για μία φούσκα, ένα πουκάμισο αδειανό. Μια απίστευτα γραφειοκρατική και μόνο διαδικασία που είναι φύσει αδύνατο να υλοποιηθεί. Υπάρχει για να υπηρετήσει τη διαχείριση της εικόνας ενός υπουργείου που έχει αφήσει τα σχολεία χωρίς υποδομές, έρμαια στις ορέξεις των «χορηγών». Τα Εργαστήρια Δεξιοτήτων υπηρετούν μονάχα έναν παιδαγωγικό σκοπό: να χειραγωγήσουν τους εκπαιδευτικούς και να τους εκπαιδεύσουν στο να τρέχουν όλη μέρα για να γράφουν μπούρδες, προκειμένου να μην πάρουν κακό βαθμό στην αξιολόγηση που τους περιμένει στη γωνία.

Συνεχίζετε χωρίς δισταγμό τον εμπαιγμό αναφέροντας τον «ψηφιακό μετασχηματισμό». Εδώ πια, τι να πω. Ψηφιακός μετασχηματισμός του Σχολείου με υποδομές και μέσα των ίδιων των εκπαιδευτικών; Εκτός κι αν θεωρείτε περιουσία σας την προσωπική μας περιουσία ή μας έχετε δεσμεύσει ή δημεύσει τους υπολογιστές μας και τις συνδέσεις μας. Παρακαλώ, αν ισχύει, να τις πληρώσετε κιόλας. Θα με υποχρεώσετε. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι τα σχολεία μας δεν έχουν καμία υποδομή για κανενός είδους ψηφιακό μετασχηματισμό και ότι το ψέμα έχει κοντά ποδάρια. Ή μήπως θεωρείτε ότι με τα 200 ευρώ που φιλεύσπλαχνα μοιράσατε αναβαθμίσατε τον ιδιωτικό εξοπλισμό των εκπαιδευτικών;  Θέλετε να κάνετε δηλαδή μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα; Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα το αξιοποιήσετε στο μέλλον.

Προχωρώντας στην ανάγνωση της επιστολής σας συναντιόμαστε με όλο και πιο καθοριστικά και ουσιώδη θέματα του σχολείου που συκοφαντικά με κατηγορείτε ότι υπηρέτησα. Α! Τα πρότυπα και τα πειραματικά σχολεία! Τα κέντρα αριστείας! Η χρησιμοθηρική αξία της γνώσης. Το ντρεσάρισμα των παιδιών. Η αποχαλίνωση της εντατικοποίησης. Το κάψιμο των εγκεφάλων. Η χαρά του φρονιστηριά. Είδα μπροστά στα μάτια μου εξαιρετικά μυαλά 12χρονων παιδιών να καίγονται από την πίεση των φροντιστηρίων. Η «ύλη» που πρέπει να βγει και που πρέπει να ανοίξεις το κρανίο του παιδιού και να τη χωρέσεις μέσα είναι η βάση μιας εκπαίδευσης της αμάθειας. Φυσικά και το γνωρίζετε. Αυτό άλλωστε και επιθυμείτε. Ανταγωνιστικά όντα που, και να θέλουν, δεν προλαβαίνουν να σκεφτούν, να εμπεδώσουν, να μετασχηματίσουν τη γνώση. Ποια γνώση βέβαια; Τη θάψαμε βαθιά και αναδύθηκαν από τον λάκκο οι «δεξιότητες» και μάλιστα οι «ελαφρές δεξιότητες». Αυτές που θα χρειαστεί ο σκληρά εκμεταλλευόμενος εργάτης/εργαζόμενος. Δεν είναι δα και πολλές. Τόσες όσες χρειάζεται για να μην σκέφτεται όσο ιδρώνει για να επιβιώσει.  Η τράπεζα θεμάτων έρχεται να ολοκληρώσει το ξεσκαρτάρισμα και να βάλει την επιτύμβια πλάκα σε ό,τι μέχρι πρόσφατα ονομάζαμε «μόρφωση».

Κυρία Κεραμέως, στο σχολείο που ετοιμάζετε χρειάζεστε όχι μόνο άβουλους αγχωμένους ημιμαθείς μαθητές και μαθήτριες αλλά και πειθήνια όργανα εκτέλεσης των σχεδίων σας. Θα προτιμούσατε ίσως να είναι εθελόδουλα σύμμαχοί σας, αλλά «κι ο άγιος φοβέρα θέλει», σωστά; Και επιτέλους, αν είσαι καλή δασκάλα, τι έχεις να φοβηθείς από την αξιολόγηση; Σαν να λέμε, αν δεν έχεις τίποτα να κρύψεις, γιατί να φοβάσαι τις υποκλοπές;

 Ή πόσο καλά, ας πούμε, κάνεις την δουλειά του δήμιου; Ας σε αξιολογήσουμε. Με πόση μαεστρία ψαλιδίζεις τη φαντασία και τη δημιουργικότητα του νέου ανθρώπου και τον μετασχηματίζεις σε πελάτη καταναλωτή γνώσεων και δεξιοτήτων; Ας σε αξιολογήσουμε. Πόσες χορηγίες έφερες στο σχολείο για να έχει πετρέλαιο να ζεσταθεί το κοκαλάκι μας; Για να σε δω! Ας σε αξιολογήσουμε. Κι ας ελπίσουμε να περάσεις τη βάση για να μην χρειαστείς καμιά αναμόρφωση/επιμόρφωση, ψαλίδισμα μισθού ή ακόμα και απόλυση. Γιατί όχι;

Κυρία Κεραμέως, όπως προανέφερα, ουδέποτε υπηρέτησα τα παραπάνω. Για μένα το να υπηρετώ το Δημόσιο Σχολείο σήμαινε απλά πράγματα. Να βοηθήσω, αν μπορούσα, τον νέο άνθρωπο να σταθεί στα πόδια του, να πιστέψει στις δυνάμεις του, να μη σκύβει το κεφάλι, να μην δέχεται παθητικά καμία άποψη καμίας αυθεντίας. Να σκέφτεται τις δικές του σκέψεις και να προσπαθώ κι εγώ να σκέφτομαι τις σκέψεις του. Να μη φοβάται να διερευνά. Η γνώση να γίνει δύναμη. Να αμφισβητεί τα πάντα. Σήμαινε την Αλέξω μου που σηκώθηκε την ώρα των Μαθηματικών, στάθηκε μπροστά μου με θάρρος και παρρησία και μου είπε: «Κυρία, σας αμφισβητώ! Δεν θα κάνω τις ασκήσεις που μας βάλατε!» Ήταν μια ένδοξη στιγμή, κι ας τις έκανε όλες τελικά. Σήμαινε να μοιραζόμαστε τις εμπειρίες μας και να ανακαλύπτουμε όλοι μαζί τη νέα γνώση. Ονειρευόμουν, σκεφτόμουν, ήλπιζα ότι έβγαζα ένα τούβλο από το τείχος της απομόνωσης, του ανταγωνισμού, του ατομικισμού, της ανισότητας και της εκμετάλλευσης κι ίσως έτσι να έμπαινε ένα λιθαράκι για το χτίσιμο μιας κοινωνίας ελευθερίας, αλληλεγγύης, δημοκρατίας, ισότητας και δικαιοσύνης.

Θεωρώ, λοιπόν, εξύβριση την αναφορά σας ότι οι αλλαγές που εσείς  προωθείτε στο σχολείο,  δεν θα μπορούσαν να υλοποιηθούν χωρίς τις δικές μου προσπάθειες, χωρίς τον δικό μου καταλυτικό ρόλο και βαριά προσβολή ότι μεταχειριστήκατε την πολύχρονη υπηρεσία μου στο Δημόσιο Σχολείο προκειμένου να διαφημίσετε την (αντι)εκπαιδευτική πολιτική σας. Γι’ αυτό και σας ζητώ να ανακαλέσετε.

 

Η δασκάλα Σ.Τ.