Πέμπτη, 23 Μαΐου 2019

Καταρρέει με πάταγο η οδός των δικαστηρίων


ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ



Δήλωση των εκπροσώπων των Παρεμβάσεων στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ Στάθη Γκότση και Μιχάλη Μιλτσακάκη

Καταρρέει με πάταγο η οδός των δικαστηρίων
για τις διεκδικήσεις των εργαζομένων!
Να ξαναπιάσουμε το νήμα των μαζικών κι ανυποχώρητων ταξικών αγώνων!

Σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, οι ανώτατοι δικαστικοί αποφάσισαν, κατά πλειοψηφία, την περασμένη Παρασκευή σε συνεδρίαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) ότι ο νόμος 4093/2012 που «έκοψε» τον 13ο και 14ο μισθό στους δημοσίους υπαλλήλους, τους υπαλλήλους των ΟΤΑ και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου είναι συνταγματικός και οι περικοπές αυτές είναι καθόλα νόμιμες!
Πριν από ένα χρόνο, το ΣΤ΄ Τμήμα του ΣτΕ είχε αποφανθεί ότι οι περικοπές δώρων και επιδόματος αδείας, όπως είναι ευρύτερα γνωστός ο 13ος και 14οσ μισθός, είναι αντίθετες με το άρθρο 25 και 4 του Συντάγματος, που καθιερώνουν τις αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας. Τώρα όμως, οι σύμβουλοι Επικρατείας δεν υιοθέτησαν την απόφαση του ΣΤ΄ τμήματος του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου αλλά ούτε και την εισήγηση συναδέλφου τους, που είχαν ταχθεί υπέρ της αντισυνταγματικότητας των περικοπών.

Η αρνητική αυτή εξέλιξη για χιλιάδες εν ενεργεία δημοσίους υπαλλήλους, επιβεβαιώνει πως
·       η δικαιοσύνη, μπορεί να μην είναι τυφλή, είναι όμως σίγουρα ταξική και φροντίζει, όσο μπορεί, να υπηρετεί τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης και του πολιτικού της προσωπικού,
·       η ανάθεση της υλοποίησης των αιτημάτων των εργαζομένων στα δικαστήρια, ειδικά όταν δεν συνοδεύεται από κανενός είδους συνδικαλιστική απεργιακή κίνηση, είναι εντελώς αδιέξοδη, γεννά ψευδαισθήσεις και σπέρνει απογοητεύσεις.

Οι ευθύνες της ηγεσίας της ΑΔΕΔΥ και των παρατάξεων που συγκροτούν το προεδρείο της (ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ/ΔΗΣΥ, ΕΑΕΚ/ΣΥΡΙΖΑ), παρατάξεων της αποδοχής της μνημονιακής πολιτικής της λιτότητας και των ματωμένων πλεονασμάτων και του «δεν υπάρχει εναλλακτική», είναι μεγάλες για την εξέλιξη αυτή, καθώς διολίσθησαν σταδιακά στην νομική οδό της διεκδίκησηςχωρίς να δεχτούν εδώ και μήνες καμιά από τις αλλεπάλληλες προτάσεις μας για να οργανωθεί παράλληλη και μαζική κινηματική/απεργιακή διεκδίκηση του 13ου και 14ου μισθού και της αποκατάστασης όλων των μισθολογικών απωλειών από το 2010.
Σε κάθε περίπτωση, καλούμε για μια ακόμη φορά, τους εργαζόμενους, τα πρωτοβάθμια σωματεία, τις ομοσπονδίες και την ΑΔΕΔΥ να ξεκινήσουν, έστω και τώρα, άμεσα,μέσα από γενικές συνελεύσεις και συσκέψεις, τις διαδικασίες οργάνωσης ενός μαζικού και ανυποχώρητου συνδικαλιστικού αγώνα για να πάρουμε πίσω τα κλεμμένα, για αυξήσεις των μισθών, για την επιβολή της επαναφοράς του 13ου και 14ου μισθού με πολιτική απόφαση.

Να σπάσουμε, στους δρόμους του αγώνα, τη μνημονιακή θηλειά της φτώχειας, της επιτροπείας, των ματωμένων δημοσιονομικών πλεονασμάτων.
Να γυρίσουμε την πλάτη στις πολιτικάντικες «δεσμεύσεις» των κομμάτων εξουσίας, στις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες
του χρεοκοπημένου γραφειοκρατικού συνδικαλισμού
της «κοινωνικής συμμαχίας» και του ευρω-μνημονιακού μονόδρομου.
Να πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας!

22/5/2019

Στάθης Γκότσης (6972009614)
Μιχάλης Μιλτσακάκης (6974513866)

Κυριακή, 19 Μαΐου 2019

Εκλογές ΕΛΜΕ-Ι: Πολλά βήματα πίσω...


Πραγματοποιήθηκαν την Τετάρτη 15/5/2019 οι εκλογές της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων για το ΔΣ του σωματείου και τους αντιπροσώπους του στο 19ο συνέδριο της ΟΛΜΕ. (Αναλυτικά τα αποτελέσματα, στο link)

Μερικές παρατηρήσεις για τη διαδικασία

Η σχέση των συναδέλφων με το σωματείο οφείλει να είναι ουσιαστική και όχι τυπική. Η καταβολή της συνδρομής είναι μια υλική πτυχή της σχέσης αυτής. Η επιλογή υποψηφίων της ΔΑΚΕ να εκφυλίσουν ακόμη κι αυτό το χαρακτηριστικό της ζωής του σωματείου, με την παρέμβαση του απερχόμενου προέδρου στην εφορευτική επιτροπή ώστε να ψηφίσουν συνάδελφοι/ισσες οικονομικά μη τακτοποιημένοι, είναι απόλυτα κατακριτέα. Το γεγονός δημιούργησε ήδη αρνητικά σχόλια την ίδια τη μέρα των εκλογών και επέτρεψε, δυστυχώς, να δημιουργηθεί η αίσθηση ότι ακόμη και αυτή η οικονομική σχέση του συναδέλφου με το σωματείο μπορεί να παρακαμφθεί με τη μεσολάβηση των συνδικαλιστικών «στελεχών».
Αναγνωρίζουμε ότι η κατάθεση υποψηφιοτήτων, η ένταξη των συναδέλφων/ισσών στα ψηφοδέλτια των παρατάξεων είναι ένα μικρό, θετικό, βήμα συμμετοχής. Όμως, οφείλει να λογοδοτεί στις δυνατότητες, τη διαθεσιμότητα και τις δεσμεύσεις του καθενός και της καθεμιάς. Η κυβερνητική παράταξη των ΣΥΝΕΚ (συμπαθάτε μας για το «κυβερνητική», μα οι ίδιοι αποφάσισαν να παίξουν αυτό το ρόλο) τοποθέτησε ίδια πρόσωπα στο ψηφοδέλτιό της για το ΔΣ και για το Εποπτικό Συμβούλιο, αδιαφορώντας για το ότι ο ρόλος του Εποπτικού Συμβουλίου είναι να ελέγχει τη λειτουργία του ΔΣ. Το να επιθυμεί ο ίδιος άνθρωπος να είναι ελεγκτής και ελεγχόμενος είναι σημάδι της κουλτούρας της «πρώτης φοράς αριστερά», φαίνεται, καθώς στο ψηφοδέλτιό τους για το ΔΣ συμπεριλήφθηκε και συνάδελφος που ήταν στο προηγούμενο ΔΣ και παραιτήθηκε ακριβώς γιατί η τοποθέτησή του σε θέση διοίκησης κρίθηκε ως ασύμβατη με την ιδιότητα του μέλους του ΔΣ!
Τέλος, είναι γνωστό ότι η εκλογική πασαρέλα είναι πολύ μακριά από την πολιτική κουλτούρα της παράταξής μας, ότι το κλίμα εκλογικής «χαιρετούρας» και υποκριτικών αβροτήτων το σιχαινόμαστε αφάνταστα. Κάποιοι, βέβαια, μπορεί να μην έχουν πρόβλημα μ'αυτό, όμως -έλεος!- ας συγκρατηθούν κάποτε. Η ελεεινή εικόνα του να συνοδεύουν υποψήφιοι (κυρίως της ΔΑΚΕ και της Ενότητας) τους εκλογείς μέχρι το παραβάν, να τους «βοηθούν» να βρουν σε πιο από τα τρία τμήματα ψηφίζουν (λες και δεν ξέρουν την αλφαβητική τοποθέτηση του επωνύμου τους... εκπαιδευτικοί είμαστε, διάολε!) μόνο ζημιά κάνει μακροπρόθεσμα στο σωματείο μας, όσο κι αν φέρει δυο-τρεις παραπάνω ψήφους σε ορισμένους συνδυασμούς.
Για την χρήση των εκλογών του σωματείου ως μέσο προώθησης των αυτοδιοικητικών υποψηφιοτήτων, με τα περιβόητα πια καρτελάκια να πάνε και να έρχονται, δεν θα σχολιάσουμε παραπέρα. Η πολιτική κουλτούρα του καθενός δεν κρύβεται...



Για το ίδιο το εκλογικό αποτέλεσμα και τη συνέχεια

Οι συσχετισμοί που διαμορφώθηκαν στις εκλογές της Τετάρτης είναι απίστευτα αρνητικοί. Θυμίζουμε για τους συναδέλφους/ισσες, που δεν είδαν τα αποτελέσματα, ότι η πτώση σε ψήφους της δικής μας παράταξης και η άνοδος της ΔΑΚΕ έδωσαν στην τελευταία μία παραπάνω έδρα, την οποία έχασε η παράταξή μας, η Ενωτική Αριστερή Παρέμβαση. Έτσι, στο νέο ΔΣ οι 8 από τις 9 έδρες είναι στα χέρια των καθεστωτικών παρατάξεων, με τις έδρες της ΔΑΚΕ να είναι πια 4. Οι συσχετισμοί αυτοί είναι ένα ακόμη βήμα στην πορεία του σωματείου μας προς την αδράνεια, την λειτουργία του ως μηχανισμός «παρά τω υπουργώ», και τη ριζική μεταβολή της ίδιας του της φύσης. Οι άνθρωποι της Ενωτικής Αριστερής Παρέμβασης μιλήσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα με όσους περισσότερους συναδέλφους/ισσες μπορέσαμε και εκθέσαμε τον προβληματισμό μας τόσο για την παρέμβαση του σωματείου όσο και για τον πολιτικό του προσανατολισμό, στον οποίον πλέον βασικά στοιχεία θα είναι ο κυβερνητισμός, η συνδιαλλαγή με τη διοίκηση και η συνέχιση της εθνικιστικής κατρακύλας. Δυστυχώς, το γενικότερο κλίμα της εποχής, αλλά και οι αδυναμίες της δικής μας παράταξης (της μόνης παράταξης που δεν στηρίζεται -από επιλογή!- από κομματικούς μηχανισμούς) θεωρούμε πως έπαιξαν το ρόλο τους στον περιορισμό της εκλογικής μας απήχησης. Όμως, σε κάθε περίπτωση, η επιλογή πάνω από 100 συνάδελφων/ισσων να στηρίξουν με την θετική τους ψήφο την πρόταση και τη δράση της Ενωτικής Αριστερής Παρέμβασης είναι μια πολύτιμη παρακαταθήκη. Σε μια εποχή απάθειας, απόσυρσης και πολιτικής σύγχυσης, η παράταξή μας έδωσε ένα σαφές αγωνιστικό πρόταγμα εναλλακτικής λύσης: μέσα από τις παρεμβάσεις μας στα σχολεία, τις τοποθετήσεις μας στις συνελεύσεις, την έκδοση της εφημερίδας μας, τις πολιτιστικές και ενημερωτικές μας εκδηλώσεις διατυπώσαμε μια συγκεκριμένη κριτική στις αλλαγές που προωθούνται στην Εκπαίδευση όλα τα τελευταία χρόνια, τη λειτουργία του σωματείου και της ομοσπονδίας, και υποστηρίξαμε με όλες μας τις δυνάμεις ένα σχέδιο για το «από τα κάτω» ξεπέρασμα της παρακμής του κινήματος των εργαζομένων στην Εκπαίδευση. Χαιρετίζουμε συντροφικά καθέναν και καθεμία που έκανε τη δύσκολη επιλογή να στηρίξει τον αγώνα μας. Πολύ περισσότερο, καλούμε αυτό το πολύτιμο δυναμικό συναδέλφων/ισσων να αναλογιστεί τη δύσκολη κατάσταση στην οποία το σωματείο μας έχει περιέλθει και να κάνει το αναγκαίο βήμα: είναι βέβαιο πως μόλις το βήμα αυτό γίνει θαρρετά από μια σημαντική μερίδα συναδέλφων/ισσών θα ακολουθήσουν πολύ περισσότεροι/ες. Εμείς από την πλευρά μας θα κάνουμε τα πάντα για να ενισχύσουμε αυτή την πορεία. Με εμπιστοσύνη στη δύναμη του συλλογικού αγώνα, με απέραντη απέχθεια για τις καριέρες που χτίζονται στην πλάτη του συνδικαλισμού, με την πεποίθηση ότι οι αλυσίδες της απάθειας και της μοιρολατρίας θα αποδειχτούν χάρτινες με την πρώτη κίνηση των συναδέλφων/ισσων προς την αγωνιστική συμμετοχή, με αταλάντευτη προσήλωση στην αντίληψη «Εκπαίδευση για το Λαό, όχι για τις Αγορές», καλούμε τους συναδέλφους/ισσες σε συσπείρωση στην Ενωτική Αριστερή Παρέμβαση.
Οι καιροί δεν περιμένουν!

Μάης 2019



Αποτελέσματα εκλογών ΕΛΜΕ Ιωαννίνων, 15/5/2019

Για ΔΣ ΕΛΜΕ (σε παρένθεση, τα αποτελέσματα του 2017)

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ 104 (159), 1 έδρα  (2)
ΔΑΚΕ 320 (295), 4 έδρες (3)
ΣΥΝΕΚ 166 (135), 2 έδρες (2)
ΕΝΟΤΗΤΑ 162 (151), 2 έδρες (2)
ΑΣΕ (ΠΑΜΕ)      51 (54),     - (-)

Για αντιπροσώπους στο 19ο συνέδριο ΟΛΜΕ (σε παρένθεση, τα αποτελέσματα του 2017)

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ 116 (159), 1 αντιπρόσωπος (2)
ΔΑΚΕ 320 (261), 3 αντιπρόσωποι (3)
ΣΥΝΕΚ                 143 (124), 2 αντιπρόσωποι (1)
ΕΝΟΤΗΤΑ 162 (162), 2 αντιπρόσωποι (2)
ΑΣΕ (ΠΑΜΕ)       59 (70),     - (-)

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2019

ΕΙΝΑΙ ΤΟ 12 ΤΟ ΜΙΣΟ ΤΟΥ 37; (η αριθμητική του ΣΥΡΙΖΑ...)

Η Ενωτική Αριστερή Παρέμβαση καταγγέλλει το νέο ευφάνταστο τρόπο που επινόησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για να εξοικονομήσει προσωπικό στα ΕΠΑΛ σε βάρος φυσικά των μαθητών: το μισό του 37 είναι το 12 και το άλλο μισό το 25!
Πριν λίγες ημέρες λοιπόν δόθηκε στη διαβούλευση ο κανονισμός λειτουργίας των Εργαστηριακών Κέντρων (Ε.Κ.), ο οποίος προβλέπει :«Ο χωρισμός των τμημάτων γίνεται από το αντίστοιχο ΕΠΑ.Λ. λαμβάνοντας υπόψη τους/τις παρακολουθούντες/-ούσες μαθητές/-τριες κατά την έναρξη των μαθημάτων. Όταν ο αριθμός των μαθητών/-τριών δικαιολογεί το χωρισμό του τμήματος σε δύο ή περισσότερα τμήματα πρέπει να γίνεται ως εξής: Αν το τμήμα έχει μέχρι 37 μαθητές/-τριες, τότε γίνονται δύο τμήματα, ένα με 12 μαθητές/-τριες (οπότε απαιτείται ένας/μια καθηγητής/-τρια στο εργαστήριο) και ένα με τους υπόλοιπους μαθητές/-τριες (οπότε απαιτούνται δύο καθηγητές/-τριες στο εργαστήριο). Αν οι μαθητές/-τριες είναι από 38 έως 50 τότε χωρίζονται σε δύο ισάριθμα τμήματα. Με το ίδιο σκεπτικό γίνεται ο χωρισμός των τμημάτων σε κάθε περίπτωση»
Τα τμήματα, δηλαδή, στα ΕΠΑΛ δεν θα δημιουργούνται με την παιδαγωγικά και λογικά ορθή ισοκατανομή των μαθητών, αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε να προκύπτει τουλάχιστον ένα τμήμα με 12 μαθητές. Αυτό θα γίνεται ακόμη και αν αναγκαστικά προκύψει δεύτερο τμήμα με 25 μαθητές!!! Ο στόχος εμφανής : αν η κατανομή γινόταν στη μέση 19 και 18 μαθητές αντίστοιχα θα απαιτούνταν 2 καθηγητές για κάθε τμήμα(4 συνολικά) καθώς ο κανονισμός λειτουργίας των εργαστηρίων προβλέπει 1 καθηγητή για κάθε 12 μαθητές σε εργαστηριακά μαθήματα, ενώ με την προτεινόμενη ρύθμιση απαιτούνται 3 καθηγητές ( 1 για το τμήμα των 12 ατόμων και 2 για αυτό των 25). Προκειμένου λοιπόν να γλιτώσει έναν καθηγητή, το υπουργείο γράφει στα παλιά του τα παπούτσια τα ΕΠΑΛ και τους μαθητές!!!
Μάλιστα έρχεται το ίδιο το υπουργείο να διευκρινίσει πως το παραπάνω μέτρο ισχύει όταν ο αριθμός των μαθητών είναι μικρότερος ή ίσος του 37. Όταν ο αριθμός των μαθητών είναι από 38 ως 50 τότε χωρίζονται σε δυο ισάριθμα τμήματα. Βλέπετε, σε αυτή την δεύτερη περίπτωση, αν δημιουργούνταν ένα τμήμα των 12 οι εναπομείναντες μαθητές θα έπρεπε να ξαναχωρίσουν σε άλλα δύο τμήματα, μιας και ο αριθμός τους θα ξεπερνούσε τον μέγιστο αριθμό ανά τμήμα. Έτσι θα δημιουργούνταν τρία τμήματα αντί των δυο που θα προκύψουν με την ισοκατανομή. 
Κάτι τέτοιο αλήθεια δεν θα έχει επιπτώσεις στην ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας; Η επιλογή αυτή δεν θα αποβεί σε βάρος των μαθητών; Η εκπαίδευση 25 μαθητών σε εργαστηριακούς χώρους, που υπάρχουν εργαλεία και μηχανές, δεν είναι προβληματική και δεν εγκυμονεί μεγαλύτερους κινδύνους ασφαλείας; Και είναι εξοπλισμένα τα εργαστήρια με 25 σταθμούς εργασίας ή ένας θα μαθαίνει και οι άλλοι θα παρακολουθούν;
Είμαστε σίγουροι πως θα βρεθούν κάποιοι να πουν πάλι πως διαδίδουμε fake news, πως η πρακτική αυτή υπήρχε και παλαιότερα και κακώς δημιουργούμε θέμα και μονίμως αντιδρούμε κτλ. Για να τους προλάβουμε ενημερώνουμε πως τώρα γίνεται προσπάθεια απ’ το υπουργείο να νομοθετηθεί μια κακή πρακτική που ακολουθούνταν από Δ/νσεις Εκπ/σης και συναντούσε την αντίδραση των εκπαιδευτικών, οι οποίοι όχι λίγες φορές κατάφεραν να αποτρέψουν έναν τέτοιο διαχωρισμό. Τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ, αντί να νομοθετήσει το αυτονόητο, δηλαδή την μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα και την ισοκατανομή τους στα τμήματα, έρχεται να νομιμοποιήσει μια απαράδεκτη, αντιπαιδαγωγική (και επισφαλή για μαθητές και εκπαιδευτικούς) πρακτική.
Εξάλλου δεν θα είναι το πρώτο αντιπαιδαγωγικό μέτρο που έχει νομοθετήσει ο ΣΥΡΙΖΑ για τα ΕΠΑΛ. Έχουν προηγηθεί ο ελάχιστος αριθμός μαθητών για την δημιουργία τμημάτων, τομέων και ειδικοτήτων, οι συγχωνεύσεις τομέων και ειδικοτήτων, ο χαρακτηρισμός μαθητών ως «μη παρακολουθούντες» στο τέλος του Α΄ τετραμήνου, οι αλλαγές σε ωρολόγια προγράμματα κτλ. Και όλα αυτά έχουν στόχο την μείωση του απαραίτητου αριθμού εκπαιδευτικού προσωπικού. Φτάνει πια.
  • Να αποσυρθεί η συγκεκριμένη διάταξη
  • Μέγιστος αριθμός μαθητών: 20 στο τμήμα – 15 στις Ο. Π. – 10 στα εργαστήρια

ΥΓ. Η παραπάνω πρόταση θα κατατεθεί από την ΕΑΠ στο ΔΣ της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων τη Δευτέρα 13/5/2019 προκειμένου να βγει ανάλογη καταγγελία και από το συνδικαλιστικό μας όργανο.


Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

ΔΑΚΕ: Μιλάνε για Φασισμό στο σπίτι του νεοφιλελεύθερου;


Ενοχλήθηκε η ΔΑΚΕ από την άποψη που εκφράσαμε στη ΓΣ της ΕΛΜΕ μας για τον εθνικιστικό της κατήφορο και τη σχέση της με ακροδεξιούς κύκλους. Τόσο μάλιστα, που ο εκπρόσωπός της αφιέρωσε πάνω από τη μισή ομιλία του στο να μας απαντήσει (και τι απάντηση...).
Καλή είναι η ενόχλησή τους. Αν αισθάνονται ότι πρέπει να αντικρούσουν μια τέτοια κατηγορία, έστω και για προεκλογικούς λόγους, σημαίνει ότι βλέπουν ότι τα εθνικιστικά καμώματά τους δεν έχουν πέραση στον κόσμο των εκπαιδευτικών.
Είναι όμως η ενόχλησή τους γνήσια; Μήπως οι πράξεις τους (το ανώτερο κριτήριο, σε τελική ανάλυση) δείχνουν πως όχι;

ΤΟΥΣ ΑΠΕΥΘΥΝΟΥΜΕ, ΛΟΙΠΟΝ, ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΕΥΘΕΩΣ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ:
Συμπεριλαμβάνεται στα ψηφοδέλτιά τους εκπαιδευτικός που το 2012 είχε κληθεί σε απολογία από το ΔΣ του σωματείου μας για δημόσια έκφραση φασιστικού λόγου;
Γνωρίζουν ότι ο τωρινός συναγωνιστής τους εκφώνησε λόγο σε συγκέντρωση της εγκληματικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, κλείνοντας μάλιστα με τα «ζήτω ο αρχηγός Μιχαλολιάκος» και «ζήτω η Χρυσή Αυγή»;
Γνωρίζουν ότι ο συναγωνιστής τους αποπέμφθηκε από αυτοδιοικητικά ψηφοδέλτια, ακριβώς λόγω της «δράσης» του;
Έχουν ή όχι στη διάθεσή τους επιστολή προς τον τοπικό τύπο του συναγωνιστή τους, που όχι μόνο επιβεβαιώνει τις αναφορές, αλλά και υπερθεματίζει; (αν δεν την έχουν, μπορούμε να τους τη δώσουμε εμείς)

Όπως έχουμε σημειώσει και στο παρελθόν, απέναντι στο ρατσισμό, τον εθνικισμό, το φασισμό, δεν χωρούν ούτε χαϊδέματα ούτε μεσοβέζικες στάσεις. Μπορεί η ΔΑΚΕ να επέλεξε να διαβεί αυτό το δρόμο (δεν είναι η πρώτη φορά εξάλλου!), για εκλογικούς ή ιδεολογικούς λόγους, αλλά δεν μπορεί να παριστάνει την αθώα. Κανείς δεν είναι αθώος όταν ανοίγει το δρόμο στον εθνικισμό, το φασισμό, τον πόλεμο.
Με ένα φυλλάδιο αισθητικής ιδιωτικού κολεγίου
η ΔΑΚΕ μάς καλεί να αγωνιστούμε ενάντια στον «εθνομηδενισμό»
(όρος φασιστικής προέλευσης) και για «παιδεία βασισμένη
στις αξίες του ελληνικού πολιτισμού και της Ορθοδοξίας»...

Σάββατο, 11 Μαΐου 2019

Παρέμβαση ΕΚΤΟΣ ΤΑΞΗΣ - Μάης 2019

Η εφημερίδα της Ενωτικής Αριστερής Παρέμβασης Εκπαιδευτικών ΔΕ ν. Ιωαννίνων. (3ο τεύχος - Μάης 2019)



Πέμπτη, 9 Μαΐου 2019

Εκλογές 15 Μάη: ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ!



Όση μελάνη και να χύθηκε, όσοι ευφημισμοί κι αν επιστρατεύτηκαν, όσα συνθήματα της Αριστεράς και του εκπαιδευτικού κινήματος κι αν λεηλατήθηκαν ξεδιάντροπα για να εξυπηρετηθεί η ρητορική της κυβέρνησης, η αλήθεια είναι πια ολοφάνερη: το «σχολείο-εμπορικό κέντρο» είναι πια εδώ. Το νομικό-θεσμικό πλαίσιο της διάλυσης της Δημόσιας Εκπαίδευσης έχει στηθεί μεθοδικά και περιμένει την εφαρμογή του από τον έναν ή τον άλλο διαχειριστή, από τη ροζ ή μπλε μαριονέτα των αφεντικών ή ακόμη κι από τη συνεργασία τους! Είναι η ώρα που οι εργαζόμενοι/ες στην Εκπαίδευση πρέπει να βγουν μπροστά για την εργασιακή τους αξιοπρέπεια, για μια άλλη Εκπαίδευση, για την προώθηση των αναγκών των «από κάτω». Τα σωματεία των εκπαιδευτικών είναι από τα λίγα πια που η δύναμή τους μετριέται σε δεκάδες χιλιάδες μέλη, πράγμα που θα μπορούσε να είναι μια σοβαρή βάση αγωνιστικής συσπείρωσης μετά από δέκα χρόνια μνημονιακής ερήμωσης.
Κι όμως!
Μέσα από μια συστηματική υπονομευτική δουλειά, και εκμεταλλευόμενες τη γενική απογοήτευση που προκαλεί η καταθλιπτική ομοφωνία στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό, οι κυβερνητικές-εργοδοτικές παρατάξεις ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΚ- ΠΕΚ, έχουν όχι μόνο αδρανοποιήσει, μα και διασύρει κάθε ιδέα συνδικαλιστικής οργάνωσης και δράσης. Δεν είναι μόνο ότι δεν βρήκαν μια κουβέντα να ψελλίσουν για όσα έχουν συμβεί στην Εκπαίδευση, που άλλαξαν το ίδιο το DNA της ως δημόσιου και δωρεάν αγαθού για όλα τα παιδιά. Είναι ότι όποτε χρειάστηκαν οι ηγεσίες του υπουργείου βρήκαν σ'αυτούς πολύτιμες μαριονέτες. Είναι ότι εμπόδισαν με τον πιο χυδαίο τρόπο κάθε ζωντανή φωνή στις ΕΛΜΕ να βρει δρόμο για έκφραση και συντονισμό, ότι απέκοψαν τις ΕΛΜΕ/ΟΛΜΕ από τη ζωντανή βάση των εργαζόμενων στην Εκπαίδευση. Είναι ότι είτε στάθηκαν σιωπηλές μπροστά στα αγωνιώδη και ηρωικά αγωνιστικά ξεσπάσματα των αναπληρωτών συναδέλφων/ισσων είτε τα υπονόμευσαν ανοιχτά. Είναι ότι στο σκοτάδι του ρατσισμού, του φασισμού και του πολέμου που απλώνονται, αντί να βλέπουν έναν αντίπαλο που πρέπει να πολεμηθεί με λύσσα, εκείνοι βλέπουν πεδίο για να χτίσουν τις πολιτικές τους καριέρες. Αυτός ο «συνδικαλισμός» δεν έχει τίποτα το ζωντανό. Είναι ένα σώμα παράσιτων, που αποσυντίθεται σαπίζοντας ο,τι ακουμπά.
Να μην ανεχτούμε άλλο αυτή την πορεία. Να πάρουμε πίσω το σωματείο μας, να πετάξουμε το μαύρο πέπλο της μοιρολατρίας και να βγούμε στον καθαρό αέρα της διεκδίκησης, με την εμπιστοσύνη κι άλλοι θα ακολουθήσουν το παράδειγμα αυτό. Δεν έχουμε την πολυτέλεια της αναμονής.
Καλούμε κάθε συνάδελφο/ισσα που έχει τις ίδιες ανησυχίες, που αναζητά τη συλλογική απάντηση και δράση, να βαδίσουμε στον ίδιο δρόμο. Ένας ακόμη σταθμός σ'αυτή την προσπάθειά μας που μετρά πια πολλά χρόνια ανοιχτής, έντιμης και αταλάντευτης αριστερής παρουσίας, είναι οι εκλογές για το ΔΣ σωματείου μας και για το συνέδριο της ΟΛΜΕ. Δεν ζητάμε μόνο εκλογική στήριξη, ζητάμε -πολύ περισσότερο- καρδιά, συμμετοχή και δράση!


Στις 15 Μάη στηρίζουμε – ψηφίζουμε
για ΔΣ ΕΛΜΕ και 19ο συνέδριο ΟΛΜΕ